Fair Practise Code

//Fair Practise Code

Fair Practise Code

Ik vroeg me openlijk op social media af waarom ik als Stadsdichter gevraagd wordt onbetaald zitting te nemen in de jury van Kunstbende en de Verkiezing Campusdichter, georganiseerd door resp. Cultuur Oost en de Radboud Universiteit. Ik ben hiermee iets gestart waar ik eigenlijk geen voorstander van ben, nl een discussie op social media. Ik ben er geen voorstander van omdat het gesprek vaak onzorgvuldig wordt gevoerd. Dat is hiervan in elk geval niet mijn bedoeling. Dit is wat ik schreef:

Heidi Koren zoekt iemand die haar in fatsoenlijke bewoordingen en het liefst live op beeld met camera kan uitleggen waarom ze als stadsdichter gevraagd wordt om in twee jury’s plaats te nemen namelijk #dekunstbende en #decampusdichter van respectievelijk #Gelderland en #Nijmegen en er in beide gevallen géén budget beschikbaar is. Ze wil het echt graag begrijpen maar krijgt als antwoord dat het moeilijke tijden zijn en dat er geen budget beschikbaar is, maar waaróm dan niet #Cultuuroost en #Radbouduniversiteit?? Ze snapt heus wel dat ze zich met deze post niet bijzonder geliefd maakt en dat nu wel helemaal niemand meer zal aankloppen met klussen maar ze vindt het ook wel een beetje welletjes #voornietsgaatdezonop #fairpractisecode

Toegegeven: mijn post ontstond uit frustratie en verdriet, maar de intentie was en is nog steeds om iets open te breken.

Een programmamaker van de Bibliotheek, die ik bijzonder graag mag en hoog heb zitten (ook na deze discussie) antwoordde als volgt:

Een jury functie als deze kost je één avond. Het draait om projecten waar geen budget is. Ook niet in betere tijden. Er is zelfs geen geldprijs. Het gaat allemaal om talentontwikkeling. Jij wordt gevraagd vanuit jouw functie als stadsdichter. Daarvoor krijg je al een vergoeding. Geen grote weliswaar, maar hij is er. Natuurlijk mag je dit weigeren, dat is je goed recht. Maar het is niet alsof je gevraagd wordt om een schrijfopdracht gratis te doen omdat het zo goed is voor je CV. Dit heeft te maken met een culturele infrastructuur die soms van iemand vraagt om één avond jonge mensen verder te helpen, zoals jij ook ooit hulp hebt gehad.

Ik wil mijn standpunt graag nader toelichten:

De tijdsinvestering die je doet als jurylid is zeer divers; soms lees je zeventig inzendingen zorgvuldig en ga je daarover uitgebreid in gesprek met je medejuryleden. Soms luister je naar een tiental voordrachten en ga je daarover in gesprek met je medejuryleden. Dan volgt er meestal nog een prijsuitreiking. Dat het slechts een avond kost, heb ik echter nog nooit meegemaakt.

Je zegt dat het draait om projecten waar geen geld voor is. Dat is exáct mijn punt. Waaróm is er geen geld voor? Even voor de duidelijkheid: ik heb het niet over álle juryklusjes, maar in dit geval gaat het om Cultuur Oost en de Radboud Universiteit. Misschien heb ik het mis, maar daar moet toch geld vrij gemaakt kunnen worden voor zoiets belangrijks als talentbevordering?

Voor mijn functie als Stadsdichter ontvang ik € 1000,- per jaar. Dat geld komt van het SLAN, waarin alleen maar culturele partijen zitten. Bij geen van die partijen klotst het geld tegen de plinten op. Ik zeg dit omdat het beeld heerst dat ik als Stadsdichter wordt betaald door de Gemeente Nijmegen. Dat is dus niet het geval. Voor die € 1000,- schrijf ik minstens zes gedichten, daarnaast zal ik bij iedere eenzame uitvaart aanwezig zijn en voor de overledene ook een gedicht schrijven. Een gedicht schrijven is een dag werk. Ik ben zelfstandig ondernemer.

Ik help bijzonder graag jonge mensen vooruit omdat ik heel erg goed weet dat je als beginner ieder zetje goed kunt gebruiken. Ik heb zelf ook meegedaan aan schrijfwedstrijden en ben bijzonder blij dat ze bestaan. Ik heb ook € 10.000,-  geïnvesteerd in een opleiding (De Schrijversvakschool) en heb jaren op het minimum geleefd om te kunnen schrijven. Een keuze die ik met mijn volle verstand heb gemaakt en waar ik nog steeds erg blij mee ben.

Ik ben Stadsdichter van Nijmegen, een titel waar ik bijzonder trots op ben. Naast stadsdichter ben ik moeder, schrijver en docent. In het weekend heb ik een poetsbaantje om een extraatje te verdienen zodat er altijd wat geld in huis is. ’s Avonds studeer ik. Ik ben bijzonder gelukkig met mijn leven en zou met niemand willen ruilen.

De zzp-er in de culturele sector is veelal kunstenaar. Ik ken geen enkele kunstenaar bij wie het is komen aanwaaien. Ik ken er slechts die er keihard voor hebben moeten werken en die blij zijn als ze een bestaansrecht hebben kunnen verwerven met het werk dat ze doen. Wij hebben de culturele organisaties nodig om voor ons te gaan staan. We hebben nodig dat zij niet alleen herhalen dat we van belang zijn maar willen dat ze voorgaan in die waardering. We hebben nodig dat ze tot in hun bot voelen dat je geen kunstenaar kunt vragen om ook maar íets voor niets te doen omdat je begrijpt dat er geen back up ís. Dít is wat we doen en de expertise die we daarmee hebben opgebouwd ís ons werk. Daarnaast wordt er al heel erg veel voor niets gedaan omdat we inderdaad de beginners graag op gang helpen, maar dan wel graag op onze eigen manier.

 

 

Door |2021-03-16T16:21:15+01:0016 maart 2021|7 Reacties

7 Reacties

  1. Peter Vermaat 17 maart 2021 at 11:13 - Antwoord

    Ik zie het probleem eigenlijk niet. Wanneer je er zoals jij voor kiest om te willen leven van de pen, kun je gewoon beleefd en met een glimlach nee zeggen tegen ieder verzoek waarop je niet wilt ingaan. De reden hoeft niet eens het ontbreken van een vergoeding te zijn: je kunt de instelling onsympathiek of ongewenst vinden, het onderwerp spreekt je misschien niet aan of er zit iemand in de organisatie met wie je liever niet omgaat, het doet er niet toe. Zelf ben ik gratis en voor niets acht jaargangen lang eindredacteur geweest van het tijdschrift poëziepuntgl, jurylid bij het Park Vertelt en inmiddels schrijf ik bijna vier jaar uit liefde voor de literatuur besprekingen voor Meander (toegegeven: de besproken bundels mag ik houden). Alles uit vrije keuze en zonder chagrijn.
    Volgens mij maak je ook een denkfout. Wanneer je inzet gevraagd wordt als docent lijkt het me dat je daarvoor een vergoeding mag vragen. Het stadsdichterschap had je ook kunnen weigeren. In het geval van beeldend kunstenaars kan ik me goed voorstellen dat je in elk geval de kosten van materiaal en atelier op een bepaalde manier vergoed zou willen hebben. Maar ook dan geldt de wet van vraag en aanbod en zonder flauw te willen zijn is de keuze voor zelfstandig ondernemerschap gelijk voor een kunstenaar of een loodgieter: zonder “verdienkracht” ga je het niet redden. Dan is het wat merkwaardig dat het faillissement van een loodgieter voor kennisgeving wordt aangenomen, terwijl een zelfbenoemde kunstenaar “schande” roept wanneer er naar diens oordeel te weinig geld naar cultuur gaat.
    Ook dat laatste kan trouwens simpel worden aangepakt: wanneer er alleen geld gaat naar instellingen waarvan de besturen door vrijwilligers worden gevormd, blijft er al heel wat meer over voor de kunst zelf.

    • Heidi Koren 17 maart 2021 at 12:25 - Antwoord

      Ik wil graag even reageren op je bericht Peter. Hierna stop ik er wel mee, want ik moet aan het werk.
      Wat mij betreft is het niet alleen onfatsoenlijk om een professional te vragen voor niets te werken maar ook onzorgvuldig en kwalijk als er wel mogelijkheden zijn om te betalen maar je die niet aanboort. Ik ben mij prima bewust van het feit dat ik alles kan weigeren en doe dat dus ook met regelmaat.
      De denkfout zie ik niet helemaal. Voor mijn werk als docent word ik betaald. Het stadsdichterschap had ik inderdaad kunnen weigeren, maar sinds wanneer is het ja of nee en ligt niets daartussen in? Heb je zelf nooit tijdens het uitvoeren van een bepaalde functie iets willen veranderen?
      Dankjewel voor je opsomming van je vrijwilligersactiviteiten. Ik snap echter niet zo goed hoe ze er hier toe doen. Wil je daarmee aangeven dat je ook op een vrolijke manier vrijwilligerswerk kunt uitvoeren, want daarvan ben ik mij bewust. Ik heb daar ook persoonlijke ervaring mee. Het is echter pas van belang dit in te brengen als het je werk is en ervan geleefd moet worden, dat laat je hier in het midden en dat vind ik jammer.
      Ik denk dat we inderdaad de loodgieter kunnen vergelijken met de kunstenaar op het punt dat ze beiden ondernemer zijn(áls dat het geval is). Zullen we dan ook beide betalen voor hun werk? En de gelegenheid geven om professioneel te kunnen werken? Hoe vaak zal een loodgieter de vraag krijgen of hij zijn werk voor niets wil uitvoeren van organisaties/mensen die hem anders niet zien staan?
      In beide gevallen begin je waarschijnlijk onderaan de ladder maar de loodgieter kan na het behalen van zijn diploma aan de bak. Hij kan een normaal uurtarief rekenen waar niemand van op zal kijken. De kunstenaar niet, die zal eerst alles aan moeten pakken om naam te maken, voor niets en vaak met als gegeven reden dat het hem of haar een stapje verder zal helpen. Wanneer de kunstenaar wel een keer geld kan vragen, is een uurtarief echt niet aan de orde. Het schrijven van een roman kost doorgaans een jaar, vaak langer. Vraag en aanbod? Hoeveel boeken zal je nog aanschaffen als dit wordt doorberekend? Overigens begrijp ik niet waar je uit opmaakt dat ik het faillissement van de loodgieter maar voor kennisgeving aanneem. Ik heb zeer te doen met álle ondernemers die kopje onder gaan.
      Ook die laatste suggestie is mijns inziens een slecht idee. Je kunt van alles denken over functies die alleen maar vrijwillig worden uitgevoerd, bv dat er te weinig expertise in huis is, dat de prioriteit van de vrijwillige bestuursleden elders ligt of dat de vrijwillige bestuursleden vaak uit eenzelfde hoek zullen komen, eentje waar men zich geen zorgen hoeft te maken over bestaansrecht. Dit zou ik niet in zijn algemeenheid kunnen zeggen, want iedere organisatie is anders, zoals ook ieder bestuurslid. Maar laten we er vooral geen regel van gaan maken om alle bestuursfuncties vrijwillig te maken zodat het geld dan naar de kunstenaar kan. Professionaliseren is wat mij betreft een beter idee: goed werk leveren en iedereen daar eerlijk voor betalen. Daar wordt al hard over nagedacht #fairpractisecode.
      Dank voor je reactie Peter. Het is goed scherp te worden gehouden, al is het soms ook beangstigend om onder ogen te krijgen hoe ver de werelden uit elkaar kunnen liggen. Een fijne dag gewenst!

  2. Piet Janssen 16 maart 2021 at 16:50 - Antwoord

    Je hebt groot gelijk. De loodgieter komt ook niet voor niks langs, en ook niet voor een kop koffie. Of voor een boek of voor een fles wijn. Hoe flinker de poot die je ze uitdraait, hoe groter het respect dat ze voor je hebben, zoiets…

    Piet Janssen

  3. Christel Jansen 16 maart 2021 at 14:18 - Antwoord

    Als de lucht toch eens van goud was,
    dan zouden we munten ademen.
    Dan zouden we van centen woorden smeden
    en zou een vlammend betoog een fikse beurs vullen.

    Lucht is leven, maar leven kun je er niet van.
    als er iets is wat een coronajaar ons duidelijk maakt,
    is dat we zonder cultuur niet kunnen
    dat het de adem is van ons bestaan.

    En dat daar echt, heus, zeker iets tegenover mag – wat zeg ik? moet! – staan.

  4. babette degraeve 16 maart 2021 at 13:09 - Antwoord

    Heidi,

    Verhaal uit mijn hart, goed verwoordt ! Krijg jij slechts 1000,- euro voor een jaar? schokkend!

    Ik heb een vraag of noemt het een opdracht voor 300,- euro.

    Wil jij bij het werk ‘ratje/ schoonheid van de overgave’ ( te zien op mijn site http://www.babettedegraeve.com / collectie )

    een kort gedicht/verhaal schrijven, die wil ik graag presenteren bij de expo van ‘De Pest’ in het Valkhof.

    Laat maar horen want misschien heb je helemaal niets met mijn werk!

    Succes!
    Babette Degraeve

  5. Ruud de Quay 16 maart 2021 at 11:26 - Antwoord

    Je hebt HELEMAAL gelijk! niet alleen de juryleden hebben recht op een passende remuneratie maar ook de lauraten.
    Het feit dat men daarvoor geen geld over heeft, is voor mij treurigmakend bewijs dat er nog altijd gedacht wordt dat je van lucht kan leven.

Laat een Reactie achter

Contact

Advies nodig? Laat hier je gegevens achter!