Dat zijn wij zelf
Ik zie je in mijn handen en in de wolken, in mijn spiegel en
in mijn kind en vraag me af wanneer je bent begonnen te vertrekken. Of nee,
wanneer je begonnen bent met dóódgaan. Ik vraag me af:
wanneer ben je begonnen met doodgaan en hoe kan ik dat hebben gemist?
Na de plotselinge dood van mijn moeder in de zomer van 2023 begon ik haar te schrijven. Ik schreef haar omdat ik wilde dat ze me antwoord gaf op al de vragen waarmee ik was blijven zitten.
Tijdens het schrijfproces ruimde ik ook haar huis op, doorzocht haar spullen en stuitte zo op een metalen kist. De kist bleek vol te zitten met familiedocumenten; geboortebewijzen en aankoopbewijzen uit de vorige eeuw. Maar vooral het verslag over de vier concentratiekampjaren van mijn opa intrigeerde me.
Had het oorlogsverleden van mijn opa en oma ervoor gezorgd dat mijn moeder niet meer naar een dokter had willen gaan?
Recensies
Dit boek is zowel een afrekening als een liefdesverklaring – René Appel
Ontroerend en intrigerend – Wilfried de Jong
Een openhartig en persoonlijk boek – Tijdschrift Vriendin
Ongelofelijk goed geschreven. – Piet Jansen (Vertaler Paulo Coelho)
Wat een verhaal! Het sleept me helemaal mee en maar niet stoppen. Ik raad het een ieder aan om te lezen! – Caro Witmans
Een indrukwekkend mooi boek! – Maaike van Esch
Een aangrijpende ode aan een moeder die niet beter wist dan dat leven gelijk stond aan overleven – De Limburger
Tranen. Diep persoonlijk geraakt.- Susan Lutke
Het heeft veel bewogen in mij. – Nellie
Met een traan en een zucht uitgelezen. Mooi en openhartig verhaal, prachtig geschreven!- Gijs Bruinsma
Dit is echt heel goed! Het raakt me op plekken die ik dacht achter me te hebben gelaten en boort nieuwsgierigheid aan waarvan ik niet wist dat die er was. – Tom Kalkman
Wat een lef! Dit is een prachtige vertelling. – Orsolya Kiss
Wat was ik opnieuw verrast door de tweede roman van Heidi Koren. Na haar eerste boek ‘Hawaï 2000’ (2019) werd ik omver geblazen door haar zeer originele manier van schrijven: rauw, direct, absurdistisch en ontroerend. Zacht en hard. Met ‘Dat zijn wij zelf’ zie je nog meer de kwetsbare en eerlijke kant van deze schrijver die na de dood van haar moeder de relatie tussen hen beschrijft. Door zich rechtstreeks tot haar moeder te wenden voelde ik ook direct sympathie voor de moeder en dat maakt dit boek zo sterk want je zou deze vrouw af en toe achter het behang willen plakken. Het intergenerationele trauma bij de moeder (oorlog) heeft Heidi prachtig door het boek heen verweven waardoor ik niet kon stoppen met lezen. Op de titel ‘Dat zijn wij zelf’ heb ik lang gekauwd. En dat is zo fijn van een goed boek, je blijft er nog weken mee bezig – Marieke Hagemans (Hebban)
Media over Dat zijn wij zelf
‘Dat zijn wij zelf’ is een tedere bespiegeling over de relatie tussen moeder en dochter, familie, rouw, en over hoe een oorlogstrauma tot de dag van vandaag een gezin kan verdelen. Bovenal is het een ode aan een moeder.
