Zonder loopneus | Gedicht voor radio 1 Langs de lijn en omstreken

Home » Zonder loopneus | Gedicht voor radio 1 Langs de lijn en omstreken

Zonder loopneus | Gedicht voor radio 1 Langs de lijn en omstreken

We hadden ons geen van allen gerealiseerd

dat we ook nog gewoon dood konden gaan

dat we zonder loopneus, zonder koorts zonder

ooit hoog bejaard te zijn genoemd zomaar

zouden kunnen stoppen

maar zij deed dat dus.

Hij vond haar op de bank van hun nieuwe huis,

waarvan de plinten nog ongeschroefd, de deuren nog ongelakt

de afstandsbediening nog in haar hand

haar kin op haar borst alsof ze zich schaamde

voor haar stille vertrek.

Ze had zich verheugd zelf de tuin aan te leggen.

Hij moest hoog bejaarde ouders vertellen

dat hun dochter

dat het risico

dat het afscheid.

Wanneer je uitvaart wens je te worden uitgezwaaid

een gearmde massa die je leven is

die zakdoekjes doorgeeft en tranen droogt

handen geeft, vouwt en voor het gezicht houd.

Hij wacht op de klusjesman, de schilder, de zomer

en begint alvast voorzichtig te schoffelen.

Door |2020-04-30T12:22:53+00:0029 maart 2020|0 Reacties

Laat een Reactie achter

Contact

Advies nodig? Laat hier je gegevens achter!