Dunne draden.

By Posted in - Geen categorie on februari 6th, 2015

Na het feest waar we alles opnieuw vierden,

reden we naar huis in een geleende auto.

 

De straatlantaarns deelden de snelweg op in vakjes waarin wij samen waren

en ik speelde met de losgeraakte draden uit mijn zoom.

 

Bij thuiskomst stopte ik mijn trouwjurk in de machine zonder

eerst op het waslabel te kijken.

 

Mijn vinger liet ik lang rusten op de ingedrukte knop van het apparaat

dat direct water uit de leidingen begon te zuigen.

 

Ik kon me nog goed herinneren hoe ik de jurk de vorige keer

naar de stomerij had gebracht.

 

De volgende ochtend hing ik de was in de tuin,

waar de lijn door spinrag leek te worden vastgehouden.

 

Het jurkje had in de trommel haar nieuwe plaats al gevonden,

tussen het beddengoed en de zachte, witte pyjama’s van mijn dochter.

 

Het was dezelfde dag dat ik mijn man om een nieuwe ring vroeg,

een gouden dit keer.

 

De vorige was ik niet kwijt geraakt, maar hij mij wel.

Het leek me een mooi moment om opnieuw te beginnen,

 

zo vlak voor de komst van de winter.

Please leave a Comment...